Werkwijze

Ik werk met gemengde schilderstechnieken, soms met conté krijt en ook met het zogenaamde scraffito waarbij de lijnen in de nog natte bovenste laag van de verf worden gekrast zodat de onderliggende laag, al of niet van een andere kleur, zichtbaar wordt. Afhankelijk van het gereedschap wat ik hiervoor gebruik is er veel variatie in de lijnen en vlakken mogelijk, van scherp en dun naar diepe, ruwe of zachte randen.

 

De keuze van het materiaal is ook van belang. Voor de serie “Tekens in de tijd” heb ik eerst een dikke laag oliekrijt aangebracht en daarna verder gewerkt met dunne acrylverf met als resultaat een structuur die op verschillende plekken wel en niet op de krijtlaag hecht. Heel toepasselijk om een sfeer van verval te creëren.

 

"De schilders van de Gouden eeuw hebben de camera obscura gebruikt voor hun ruimtelijke illusies. Het vermoeden bestaat dat Johannes Vermeer een andere methode volgde. Er werden namelijk kleine gaatjes ontdekt aan de bovenkant van zijn schilderijen. Onderzoekers hebben een touwtje langs alle perspectieflijnen gelegd en inderdaad kwamen ze allen terug bij dat éne gaatje. Dit kan betekenen dat Vermeer mogelijk zijn perspectieven bepaalde met behulp van een touwtje en een gaatje." Wikipedia

 

Het werkt in ieder geval heel goed en ik heb het gebruikt bij drie schilderijen “Omgeploegd land” en de daarop volgende serie “Variaties op het thema omgeploegd land”.

 

Soms is er sprake van toeval als ik met organisch materiaal een afdruk maak in de nog natte verf. Dat is dan een kadootje!